Seni sevmeyi eskisi kadar sevmiyorum kimin sözü ?

Murat

New member
“Seni Sevmeyi Eskisi Kadar Sevmiyorum” Cümlesi

Birkaç ay sonra, sıradan bir salı akşamı, Elif mutfakta çay hazırlıyordu. Murat işten geç gelmişti. Yorgundu, aklında ertesi günkü toplantı vardı. Elif gün içinde yaşadığı bir olayı anlatırken Murat farkında olmadan telefonuna baktı.

Elif sustu.

Murat başını kaldırdı.

“Ne oldu?”

“Bir şey olmadı.”

Murat, bu cevabın ardından genellikle konunun kapandığını biliyordu. Fakat o akşam ilk kez başka bir soru sordu:

“Bir şey oldu da söylemek istemiyor olabilir misin?”

Elif elindeki bardağı tezgâha bıraktı.

“Bazen sana bir şey anlatırken kendimi gereksiz hissediyorum. Sanki söyleyeceğim her şey, bitirmen gereken bir iş gibi.”

Murat telefonu masaya koydu.

“Bunu değiştirebilirim.”

Elif başını salladı.

“Her şeyi değiştirmek zorunda değilsin. Ben de senden her zaman doğru tepkiyi vermeni bekleyemem. Ama artık kendimi sana anlatmak için bile yoruluyorum.”

Ardından, ikisinin de unutamayacağı o cümleyi söyledi:

“Seni sevmeyi eskisi kadar sevmiyorum.”

Murat, duyduğu şeyin anlamını hemen kavrayamadı.

“Yani artık beni sevmiyor musun?”

Elif'in gözleri doldu.

“Bilmiyorum. Seni seviyorum. Ama sana duyduğum sevgiyi yaşarken eskisi kadar mutlu değilim. Eskiden sana bir şey anlatmak için sabırsızlanırdım. Şimdi anlatmadan önce yoruluyorum. Eskiden birlikte geleceğimizi düşünmek beni heyecanlandırırdı. Şimdi bazen o gelecekte kendimi yalnız hissediyorum.”

Murat ilk defa karşısında çözülmesi gereken bir problemden çok, anlaşılması gereken bir insan olduğunu hissetti.

Bu cümle bir ayrılık ilanı mıydı? Yoksa henüz bitmemiş bir ilişkinin yardım çağrısı mı?

Elif de cevabını bilmiyordu.

Bildiği tek şey, bir insanı sevmeye devam etmenin, her gün o sevginin içinde iyi hissetmek anlamına gelmediğiydi.

Aşkın Tarihi: İnsanlar Neden Sevgiyi Farklı Yaşar?

Murat o gece uyuyamadı. Ertesi sabah işe gitmeden önce kitaplığın önünde durdu. Birlikte aldıkları kitapları incelerken eski bir aile fotoğrafına rastladı. Fotoğrafta annesiyle babası, düğün günlerinde yan yana duruyordu. Babasının yüzünde ciddi bir ifade, annesinin yüzünde ise belli belirsiz bir gülümseme vardı.

Murat, çocukken babasının sevgisini nasıl gösterdiğini düşündü. Babası, ailede bir sorun olduğunda hemen harekete geçerdi. Bozulan eşyaları tamir eder, hesapları kontrol eder, herkesin ihtiyaçlarını karşılamaya çalışırdı. Fakat oğluna üzgün olup olmadığını nadiren sorardı.

Annesi ise çoğu zaman evdeki herkesin ruh hâlini takip eder, tartışmaların ardından insanları barıştırmaya çalışırdı. Kendi yorgunluğunu bile başkalarının ihtiyacına göre ertelerdi.

Murat, babasının yöntemini öğrenmişti. Elif ise kendi ailesinden başka bir ilişki dili getirmişti. Fakat ikisi de yalnızca ailelerinden öğrendikleriyle sınırlı değildi; zamanla yeni yollar geliştirebilirlerdi.

Aşkın yaşanma biçimi yalnızca kişiliklerle açıklanamaz. Tarih boyunca evlilik, aile, ekonomik koşullar ve toplumsal roller de yakın ilişkileri biçimlendirdi.

Örneğin geçmişte birçok toplumda evlilik, bireysel mutluluğun yanı sıra aileler arasında dayanışma kurmanın, mülkü korumanın, çocuk yetiştirmenin ve ekonomik güvenliği sağlamanın bir aracıydı. Romantik aşkın evlilikteki rolü ise dönemlere ve toplumsal sınıflara göre değişiyordu. Modern toplumlarda bireysel tercih ve duygusal yakınlık daha fazla önem kazansa da ekonomik sorumluluklar, bakım emeği ve toplumsal beklentiler hâlâ ilişkilerin üzerinde etkili.

Bu nedenle bugün bir ilişkiden hem romantizm hem arkadaşlık hem duygusal destek hem de ekonomik ortaklık bekleyebiliyoruz. Aynı kişinin hem sevgili, hem sırdaş, hem yol arkadaşı hem de kriz anında güvenilecek kişi olmasını istiyoruz.

Bu beklentiler yanlış değil. Ancak bütün ihtiyaçların tek bir insan tarafından, her an ve kusursuz biçimde karşılanabileceğini düşünmek ilişkileri yorabilir.

Toplumsal cinsiyet rolleri de burada devreye girer. Bazı erkekler duygularını açıkça ifade etmek yerine sorunları çözerek sevgilerini göstermeyi öğrenir. Bazı kadınlar ise ilişkilerin duygusal yükünü takip etmeye, kırgınlıkları fark etmeye ve yakınlığı korumaya daha fazla teşvik edilir.

Fakat bu özellikler biyolojik birer zorunluluk değildir. Her erkek çözüm odaklı, her kadın empatik değildir. Duygusal ifade ve problem çözme becerileri kişilik, yetişme koşulları, kültür ve deneyimlerle şekillenir. Üstelik bir insan aynı anda hem stratejik düşünebilir hem de güçlü bir empati kurabilir.

Elif'in ilişkisel yaklaşımı Murat'a duyguların da dikkate alınması gereken bir gerçeklik olduğunu öğretiyordu. Murat'ın planlı yaklaşımı ise Elif'e sevgiyi sürdürebilmek için somut sorumlulukların da paylaşılması gerektiğini hatırlatıyordu.

İkisinin ihtiyacı birbirini değiştirmek değil, birbirlerinden öğrenmekti.

Sevgiyi Kurtarmak Bir Plan Meselesi mi?

Murat ertesi gün Elif'e uzun bir mesaj yazmak istedi. Sonra vazgeçti. Çünkü bu kez doğru cümleleri bulmanın, doğru davranışı göstermenin yerini tutmayacağını anlamıştı.

Akşam eve geldiğinde telefonunu sessize aldı ve Elif'in karşısına oturdu.

“Dün söylediklerin üzerine düşündüm,” dedi. “Seni kaybetmekten korktuğum için hemen bir şeyleri düzeltmeye çalıştım. Ama galiba bazen seni anlamadan çözüm üretmeye kalkıştım.”

Elif onu dinledi.

Murat devam etti:

“Bundan sonra her şeyi doğru yapacağımı söyleyemem. Ama bir şey anlattığında önce neye ihtiyacın olduğunu sormayı deneyebilirim. Bazen dinlememi, bazen fikir vermemi, bazen de birlikte bir şey yapmamızı isteyebilirsin.”

Elif'in yüzündeki ifade yumuşadı.

“Ben de bir şeyin beni kırdığını söylemek için haftalarca beklememeye çalışacağım. Çünkü sustukça senin anlamanı bekliyorum, sen anlamadıkça daha çok kırılıyorum.”

Bu konuşma onları bir anda eski günlerine döndürmedi. Geçmişte söylenmiş sözler, ertelenmiş konuşmalar ve birikmiş kırgınlıklar hâlâ oradaydı.

Fakat ilk defa aynı sorunun karşısında birbirlerine karşı değil, yan yana duruyorlardı.

Bir hafta sonra birlikte yürüyüşe çıktılar. Murat, Elif'in anlattığı bir iş sorununa çözüm önermeden önce sordu:

“Bunu birlikte düşünmemi mi istersin, yoksa sadece anlatmak mı istiyorsun?”

Elif gülümsedi.

“Önce anlatayım. Sonra belki birlikte düşünürüz.”

Murat başını salladı.

“Tamam. Dinliyorum.”

Bu küçük diyalog dışarıdan bakıldığında önemsiz görünebilirdi. Oysa ilişkiler çoğu zaman büyük jestlerden çok, tekrar tekrar kurulan küçük güven anlarıyla değişir.

Elif de Murat'ın iş hayatında yaşadığı bir başarısızlığı anlattığında hemen onun duygularını çözümlemeye çalışmamayı öğrendi. Bazen Murat'ın yalnızca bir süre sessiz kalmaya ihtiyacı vardı. Elif artık bu sessizliği otomatik olarak sevgisizlik olarak yorumlamıyordu; Murat da sessizliğinin karşısındaki insanı belirsizlikte bırakabileceğini fark ediyordu.

İkisi de değişiyordu. Fakat bu değişim, birinin kendi kişiliğinden vazgeçmesi anlamına gelmiyordu.

Bir İlişki Ne Zaman Biter, Ne Zaman Yeniden Başlar?

Aradan altı ay geçti. Elif ile Murat hâlâ birlikteydi. Ancak ilişkilerinin geleceği konusunda kesin bir garanti yoktu. Bazen eski alışkanlıklarına dönüyor, bazen birbirlerini yanlış anlıyorlardı. Önemli olan, her tartışmanın ardından kimin haklı çıktığını belirlemek yerine ne yaşandığını anlamaya çalışmalarıydı.

Bir akşam Elif, birlikte yürüdükleri sahafın önünde durdu. Yıllar önce tanıştıkları gündeki gibi yağmur yağıyordu.

Murat şemsiyesini açtı.
 
Üst